31 Mart 2009 Salı

Bilmem Anlatabildim Mi?

Ben şair değilim
Hayatım alacalı
Kalemi elime almam
Canımı acıtanlar için sakıncalı
Seçemiyorum seni silüetin karıncalı


-EdaLinka-

Dilimin Ucunda Islanan İki Kelime...!

Her zamankinden daha bi "Ayrılık"...
Her zamankinden daha bi "Özlem" dökülüyor dilimizin ucundan..

.
.

Sen bir masalın şımarık kahramanısın sadece ..
Okundukça varsın,düşlendikçe gerçeksin..

Sonrası yok..

Sonrası terkediş ve dönüş arasında sıkışmış hüzünlü bir bakış..
Geç kalmış olmanın verdiği bir pişmanlık..
Ve sızlayan bir eski yara..

...

Sonran yok artık..Dön ve git...

Giderken yüzünü yüzümden çek ..
"Güle güle" havasında olan dokunuşunu tenimden sök..
Bir de gölgeni yakan adımlarının izlerini de al ..
Ve geldiğin gibi yine git..

Ardından;
Her zamankinden biraz daha tutuşur bakışlarım..
Biraz daha küllenir sol yanım..
Belki biraz daha boş kalır ellerim,daha da soğur avuçlarım..
Benle beraber İstanbul'da öylece kalır..Donuk ve boş..

Ama;
Sen yine de bu şehrin sokaklarından akıp git..
Karış karanlığa..
Bir ben bir de ay şahit olsun gidişine..
Her zamankinden biraz daha fazla gömeyim geceye ikimizi...
...

Esas oğlan içine akıtır yaşlarını,belli edemez..
Esas kadın gurur yapar,dönüp ardına bakamaz..

Biliyordu ikisi de;
Tenleri ayrı koksada,yürekleri beraber çarpıyordu her zaman..

Ve biliyordu ikisi de;
Dillerinin ucunda ıslanan kelimeleri bir sıksalar..
"Seni seviyorum"lar dökülürdü yere damla damla..

Oysa şimdi;

Her zamankinden daha bi "Ayrılık"...
Her zamankinden daha bi "Özlem" dökülüyor dilimizin ucundan..



...

Axi_PrenS

Troy

Saçlarını kokladığımda içimdeki yıldız kümesi dünyama çarparak neslimi tüketir..



Tarak geçmez gönlümün arasından
Pür çirkinliğime rağmen
Söylemlerim belden yukarı
Aşağısı


-ur
-um

Kurşuni kalemle yazılmış
Aşk sanatı nefesleri
Ölüme çok yaklaşmışken
Kaçırdım elimden ipleri/
Geri dönemeyen felçli zamanlar
Sen/ben ya da diğerleri
Kendiliğinden serbest kalmış
Parmakları işlemeli
Kim bilir kim idi
Tenimi titreten sözlerin sahibi
Kurşuni miydi gerçekten?
Örterken üzerine kendini
Masal mı diyorlar sizin dilde
Yoksa çok mu afilli?
Ruhum açık arttırmada
Oysa bedenim bedevi[
Bu işte bir terslik var/
Siyah giymez aşıklar

Bir ters bir düz
Akar yalnızlıklar
Akar akar akar
Adına hangi yunan tanrıçasını seçsem
Yoluma çıkar.


Sessiz düşler görürsen gözlerimde
Olabildiğine kindar
Uyuşmuş yalnızlıkları kaldır üzerinden
Hecelerimde tortular...


Ben, senin tırnak içine alınmış şeklinim.


_DuYGu_

SEN

yalanla başlayan aşkımızın baharındayım
seni anmadığım bir güne şahidim.

ve sen unutmaki meleğim
ben sensiz bitiğim ve yitiğim

ismini anarken yüreğim titrer
seni görmeyi gözlerim ister

sen yoksun olmayacaksın
sen benimle kalmayacaksın
sen hayatımın en sevdiği yalanısın
sen beni mecnunla arkadaş kılansın
sen beni bana unutturansın....


sen sen sen beni aşka inandıransın
sen hayatı yalan kılansın
sen artık yabancısın ama hayattasın
ben benim ama hayatta yokki benliğim
aklım firarda gönlüm kendini unutmuş
yüreğim solmuş ismimi bile unutmuş tak bildiği sensin
benim gönlüm yalanla(senle) avunmuş...


i_Sy_An

Özlemek'mi?

Yüregimde koca bir özlem’le geçiyor günler,
Daha dogrusu geçmiyor…Hiç geçmiyor…
Zaman durmus olmali , yoksa durdumu ?

Günessiz bir sabaha uyaniyorum o özlem’le,
Yildizsiz bir geceye uyuyorum o özlem’le,
Özlemekten öte olmus benimkisi, simdi anliyorum.



Sokaklar karanlik, isik yok, heryer soguk, buz gibi !
Bazen gözlerimden akan iki damla yas isitir oldu o kadar.
Aklimdan çikmayinca anilar...
olur olmaz yerde, herseyde gözlerim dolar oldu


Yüremek, senin olmadigin, hatta olma ihtimali olmayan sokaklarda,
bu özlemle ne zormus !
Hemen nefessiz kaliyor yüregim.
Yokus çikmis gibi...
Hos sonu sana varmayan yollarin hepsi yokus benim için.


Gözlerim yorgun, her yüzde, her sokak kösesinden otobüste,
kalabaliklarda seni aramak’dan yorgun düstüler...
Tuhaf ! Sen olamazsin’ki..
Ama gel gör engel olamiyorum kendime, yinede ariyor seni gözlerim bulamayacagini bile bile....


Etrafimda insanlar, çesit çesit, yüzler gülüyor, belki sahte, belki sahici.
Bilemiyorum, zihnim yorgun, ayirt edemez oldu artik...
Ya benim gülüsüm? O hiç bir zaman içten olamadiki...
Bu özlem yüregime düstü düseli hiç gülmedim ben !


Ne zamanki yanimda sen olacaksin, iste o zaman gülecegim, günesi olacak sabahlarimin,
Yildizi olacak gecelerimin, hatta kaymalarini beklemeyecegim artik...dilegim gerçeklesmis olacak...
Anlami olacak sokaklarin, iste o zaman yürüyecegim, hatta kosacagim, nefesim hiç kesilmiyecek...
Biliyorum çünkü, yanimda olacak, nefesimin sebebi, ta kendisi...!


AySe


13 Mart 2009 Cuma

Dilenci

En yakın deniz kenarına atıyorum kendimi
Her dalga halime üzgün..
Her dudakta bana tebessüm..
ne vardı diyorum 'ah' ne vardı
Şu kaldırımda resmin olsaydı...
Eğilip öperken ben
Görenler, varsın dileniyorum sansaydı...


Ceyhun Yılmaz
Kes Sesini Yüreğim..Sus..Sus İşte...