Dünyamda ki (yok)luk - Yüreğimde ki (var)lık !

Bu gecemi sana ağlamak için ayırdım..
İçimden değil bu sefer..
Bağıra bağıra..
Kalbimi acıta acıta !


Bu gecemi gözlerine bakmak için ayırdım..
Artık çok uzaklarda olsalarda..
Tam yüreğimdesin yine..
Ben yine korkuyorum senin bu yokluğunda..


Ses ver !
Öyle özledim..
Öyle muhtacım ki şimdi ellerine..
Tam şimdi..
Şu anda..
Bu özlemde..
Bu acıyla..
Yanımda olmalıydın..
Erkendi daha..
Çok erkendi..
Beni bırakman için çok küçüktüm daha..
Sen tam şimdi..
Şu anda..
Bu acıyla..
Bu özlemle..
Yanımda olmalıydın..
Yüreğimde olduğun kadar en az !
Ben bu akşam Dünyamda ki yokluğuna..
Yüreğimdeki varlığına ağlıyorum....


Bu gecemi sana ağlamak için ayırdım..
İçimden değil bu sefer..
Bağıra bağıra..
Kalbimi acıta acıta !


Ben bu akşam Dünyamda ki YOKluğuna..
Yüreğimde ki VARlığına ağlıyorum...

Gitmeee..!

gitme...seviyorum seni!
gitme...özlüyorum seni!
gitme...vazgeçtim senden!
ey yeryüzüne adını sığdıramadığım gitme!...
bu gece herkes başka bakıyor bana..
başka türlü sesleniyor..
başka bir zaman geçiyor yanımdan..
akıp gidiyor hayatımdan bir şeyler, durduramıyorum!
yüreğimin haykırışları başka bu gece..
derinlerden gelen bir ses yankılanıyor!
sessizliğin haykırması bu!
gelemem diyemiyorum bırakıp gidemem diyemiyorum!
her gidişin bir başlangıcı var biliyorum,
gidersem biter! sevemem seni..
sen gitme ben giderim!
sen sevme ben severim!
sen unut ben unutmam!
...gitme ne olur! şimdiden çok özledim seni...

Aynalar ve S/onsuz Akis...

"Aynada gördüğüm yüzümde sensin,
İnan her halim, her anım sensin" derdi...

Yaşardım.
Öyle bir yaşamak ki,
"Aşk" ile...

Hisserdim.
Beni severdi.
Öyle bir sevmek ki,
Yüreğim atardı avuçlarında.
Ve ben yüreğimin tik taklarında
Onu sayıklardım. /O varken bile./

Uzundu saçlarım,
Elleri saçlarımı okşardı.
Sanırdım ki, duracak nabzım.
Nabzım durursa,
Kalbim nasıl onu sayıklar derdim tik taklarında,
İçimden ona kadar sayardım.
Sen(1)
Sen(2)
Sen(3)
Sen(4)
.
.
.
Sen(10)
Derin bir nefes alırdım varlığının hazzıyla.

Çok zaman geçti varlığından.

Birgün,
Aynayla yüzleşme zamanı geldiğinde,
Biraz çekingen,
Çokça korkak,
Baktım.
Baktım gözleri yok.
Baktım gözlerim yok.
Baktım.
Bu nasıl şiir!
Bir akis var s/onsuz.
B/aktım...

Bir türkü geldi dilimin ucuna,
Hıçkrıklarım mı çok sözlerim mi bilmem,
Anlar mısınız bilmem,
Duyar mısınız bilmem.
Dinleyin aynalar:
"Eyletmen beni,
Söyletmen beni,
Ağlatman beni,
Aynalar, aynalar..."
Her gece uyuyup uyandığım düşler aynılar...
Hayaller beynimde dönmekten yoruldular.

Aynalar, onu görmek istiyorum siluetim yansırken,
Neden akisler s/onsuzlar...

"Ayy" dedi, ayrılık.
"Ayy" dedim aynalar.
Aynalarda akisler,
Anlar s/onsuzlar...

HaYaT ÇiZGiM..

Neye benziyor biliyomusun düzenim?
hani dinLenmez ya hiç sözlerin?
Avazının cıktıgı kadar,
Susar ya yüreğin..
gözLerin doldugunda bile,
gülmek ister kalbin..
Gökkuşağıdır o tebessümler,
Görenleri,bakanları..
Düşündürsün ister,
Herşeye rağmen,
soL yanın hep titrer..
Titrer titremesine ama;
hep bi buruk..
her zaman soluk..
Nedenini bilemediğin,
Hiçbir zamanda tahmin edemeyeceğin,
bi huzursuzluk kalır sende,
sorar insanlar yüzüne,
"Nedir simandaki şüphe?"
yine susarsın...
avazının cıktıgı kadar susarsın...
hep böyLe işte benim nefesim,
kimse bilmesede, görmesede;
Budur benim Hayat çizgim!

Yokluğun Buz Gibi Soğuk..

Yokluğun Buz Gibi Soğuk

Uzaklardan bir ses olmanı isterdim, bir selam, bir nefes... 'Üşüme' diye seslenmeni isterdim... Bir el olmanı isterdim, bir kol... 'Özledim' deyip sarılmanı... En karanlık yerinde düşlerimin çıkıp gelmeni isterdim. Kınalı bir bahar gibi, umut ışığı olmanı isterdim hayatıma... Gelseydin ve yaslasaydım başımı omuzuna, ağlasaydım doya doya... Geçerdi üşümesi yüreğimin, geçerdi üşümesi içimin, kirpiklerimde yağmurlar dumanlanmazdı biliyorum...

Seninle suları yeşil bir ırmağın kıyısında buluşmak, saçlarının kokusundan öpmek, içime çekmek ve serin soluğundan içmek, sana sarılmak, kucaklamak, uçmak isterdim…

Ama nafile, aramızdaki bütün yollar kapalı... Bütün dallar kesik... Yokluğun buz gibi soğuk... Üşüyorum... Yüreğim de donmuş sanki. Gözlerimde...
Ateşler içinde bedenim... Öyle bir üşüme ki, hiç bir şey ısıtmıyor artık. Bütün uzuvlarım uyuşmuş. Ezip geçiyor ruhumu acılar...

Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi. Kirpikleri kırılan bir zamanın teninde, ağrılı şiirler topluyorum gecelere şimdi...
Bilirim, sevmek ve özlemek bir ateşe dokunmaktır; yakmaktır yüreğini yangınlarda. Ama ben üşüyorum. Yokluğun buz gibi soğuk. Yakacak bir şeyimde yok…
Ağlıyorum, buza dönüşüyor gözyaşlarım… Ağlıyorum, akıp gidiyor gözyaşlarım çağlayanlara… Bakakalıyorum ardından çaresiz…

Ah! bir el olsan dokunsan alnıma, okşasan saçlarımı bir anne şefkatiyle.. Geçerdi ağrısı başımın, geçerdi biliyorum... Bir gül olsaydın bahçemde, koklasaydım nefes nefes, çekseydim içime derin derin... Bir göz olup baksaydın gözlerime, çekip alsaydın içindeki hüznü... Ah! bir bilsen nasıl sevinirdi yüreğim, nasıl sevinirdi dudağımdaki gelincik, kapımdaki akasya...

Susuyorum artık derin derin... Ve sessizce soluyorum bir hazan yaprağı gibi... Oysa ne kadar çok hasretim konuşmaya, anlatmaya anlaşılmaya... Oysa ne çok istiyorum, tüm bedenimden söküp almanı yalnızlığımı, hicranımı bir tılsımla...
Yüreğim kanrevan, dikenler acımasız, ayaklarım kırık koşamıyorum artık doruklara, menzil uzak...

Gel. Yüreğim ol seher gülüm, her ölümümde bana yeniden hayat ver. Elim ol, ayağım ol, canım ol... Gecem - gündüzüm ol... Ağlayan gözlerim ol her damlada yeniden doğur beni, yeniden doğur umudumu. Her öldüğümde yeniden yarat ki, seni ne kadar özlediğimi anlatayım yeryüzündeki bütün canlı cansız varlıklara, ne kadar çok sevdiğimi...

Önce sen gel sevgilim solmadan resimler, şiirler sislenmeden... İslenmeden geceler... Sonra ölüm gelsin...

Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi.

Bana Seni Özletme Ne Olur..

Gün olur,
Ay olur,
Yıl olur,
Zaman geçmez, durur,
Bana seni özletme ne olur !

Gözlerim yaşarır,
Ruhum sıkılır,
Bir an her yer kararır,
Dünya sanki dönmez, durur,
Bana seni özletme ne olur !

Bilmemki nerdesin,
Belki heryerdesin,
Kulaklarımda sesin
Hiç çıkmaz, öylece durur,
Bana seni özletme ne olur !

Her yeni gün umut olur,
Gün batımı zulüm olur,
Ne zaman sesin duyulur,
Gözlerimden yaşlar akmaz, durur,
Bana seni özletme ne olur !

Ah!!
Ne zaman bir of çeksem,
Sensizlik içime oturur,
Kalbim atmaz sanki, durur,
Bana seni özletme ne olur !

Artık alıştım sensizliğe,
İlk zamanlar zor gelsede,
Derler ya zaman heşeye çare,
Yaşananlarsa unutulmaz, durur,
Artık mutluluğun mutluluğum olur.
Bana yolunu gözletme ne olur...!