Sessizce Seviyorum Seni..

Sessizce seviyorum seni ...
Söylesemde duymazsın zaten..
Senin gözlerin gibi bakıyorum sana..
Dokunmuyorum sana..
Zaten tutmak istesemde yapamam..
Kıyamam sana..
Dokunduğumda öleceksin biliyorum..
O yüzden hep bi camın ardından seviyorum..

Aşk Suskunluğumdu Benim !

Aşk suskunluğumdu benim!....

Kendime ırak bir kentten çok sesli bir ağırlama, içten bir ikrarın yetmeyen teşekkürlü karşılığı. Oysa sunulan hayattı, yazgısında deli kız oyası. Deliksiz uyuyacağım, geç kal bu gece.

Aşk yanımdı benim!
Kelimesiz, hecesiz ama ağlamaklı... Yerlerde sürünen gözyaşlarımda yalnız olmamanın iması!
Acele etme bu gece. Tam vaktinde gelişinden değil mi öncemizdeki aşklar?

Aşk vurgunumdu benim!
Yaralı ama kansız... Acılı ama feryatsız… Ağlayan keman, sızılanan kaval… Beklenmedik ihanetti buluşmamız. Yıllardır vardı ve çok az yakardı. Şimdi burada, sahibinden uzak…

Aşk yazımdı benim!
Aşk yazdığımdı, okuduğundu. Bu geceyi geç ömrümden. Bu gece geç bir vakit ömrümde. Oturduğum masada şaraplık bir tat, tütünde tutuksuz bir nefes. Yetişme bana, geç kal! Erkenciliğin değil miydi, bize koca bir geleceği geciktiren?

Aşk heyecanımdı benim!
Vursalar ölmezdim o heyecandaki kadar. Sevseler mutlu olmazdım o titremedeki kadar. Voltalar uzuyordu ayağımda. Zaman uzuyordu. Sancı sığmıyordu bedenime. Delilikti, serserilikti, güzeldi…

Aşk itirafımdı benim!
Okunan, dinlenen ama bilinmeyen... Söylesem, dilimde kekremsi bir tat bırakırdı. Sustum, dilimle geldi bütün belalar… Dili belası sayfalarımın övgüleri, asılı kaldı aklında. Şımarıklığım korkun oldu, usluluğum hayalin! Değişemedim onca değişimde, onca yenilikte… Buydum ben, bulduğun gibi. Koruduğum aslındı, kaybettiğim aslım!

Buydu galiba aşk!
En can alıcı noktada bir İstanbul kaçağı, birçok A'lı kent kaçamağı, bir gözyaşı bozgunu, bir kavuşma, bir ayrılık ve bin ölüm… Sayısız dirilişte aynı yemin! Döndüğüm sözümde hayâsız yalan. Tek varlığım ve tek yokluğum… Yaram ve merhemim… Kazanmadığım ama hep kaybettiğim. Evet, buydu aşk!

Aşk yasağımdı benim!
Uzaklığını ölçtüğüm bir şarkı, tınısını mırıldandığımda anlamı beynime oturan bir müzik. Tuzağı yoktu arada. Geçit veren dağlar, ayağa dolanmayan yollar ve aşıldıkça genişleyen, bereketinde güneş kavrukluğu ovalar… Geç kal bu gece, zamancılığın değil miydi bizi bekleten, duvar önü ameleliliğinde?

Aşk çözümümdü benim!
Düğümlerin çıkmazından, elime düşen tek bir seni seviyorum'du. Gelişemedik uluorta. Durduk bulanıklığımızda; durulmadık durgunluğumuzda. Çarptık, düştük… Ayağa kalktık yardımsız. Seni seviyorum'du her şeyin en baştaki sonu. Söyledik, duyduk, yeniden düştük ve kalkamadık yardımlı. Gelmedi acil adamlar. Sen yine de, bu gece gelirken yolu uzat ve getirme yanında, başka yarınlarını.

Aşk engelimdi benim!
Burkulan yanıma yerleşen yalnızlığına eş, diğer yanımda onmaz bir gelecek…
Artık bir gece bu karanlık! Gelme, kendim kendimi avuttum!

KAHRAMAN TAZEOĞLU

Sana Bol Gelecek Artık Bu Aşk !

Uzun zamandır yoksun
'Yoksun'lu sabahlara uyanıyorum
Aynı
Bildiğin gibi
Yeni bi şey yok
Eski bi şey de yok
Sen gibi..........
Bir ben kaldım

O da...
Ben miyim değilmiyim belli değil artık
Arta kalan ne ki?

Daha ne kadar özleyebilirim seni
Şimdi yalvarsam geçmişime
Bir gün daha yaşamak istesem misket oynadığım sokakta
İlkokuldaki yerli malı haftasına katılsam?
Bana 3 beden küçük gelir çocukluğum
Sende öyle sevgilim
Boşluğunu dolduramaz kimse demiştim giderken
Gelme.........
Sana bol gelecek artık bu aşk!

Gider Miydin Benden?

Yine de gider miydin kal desem
Hoş, demezdim ya zaten
Bir merak işte benimki sadece
Durmadan kemiriyor zihnimi bu merak duygusu
Sormadan edemezdim o yüzden
Cevabını da biliyorum aslında
Gitmeyecek olsan kal dememi beklemezdin ki
Gözlerime baktığın anda,
Bırakırdın elinden o bavulu,
Döner boynuma sarılır;
Öper, öper, öperdin…

Gitmek istemesen zaten gitmezdin sen
Kal da demedim o yüzden
Gideceğini bile bile daha da zorlaştırmak istemedim
Kafana koydun mu yaparsın çünkü sen
Ellerin henüz ellerimdeyken;
Yüreğin çoktan gitmişti zaten benden
Kal demedim, diyemedim işte o yüzden
Sustum, susabildiğim kadar sustum sadece...

Kapıyı çarparken sen;
Tek bir “elveda” döküldü dilimden
Şimdi tekrar düşünüyorum da
Sahi; kal desem..;
Yine de gider miydin benden?

Aynadaki Mutlu Yüz

Bir yüz var aynama baktığımda gördüğüm,
Gözleri ışıl ışıl bakan,
İçinde haylaz bir çocuğun gülüşü var.
Birde yüzüne dağılan mutluluk dalgası…
Gülüşler çok da yabancı değil bu yüze aslında.
Her şartta gülerdi de,
Bu gülüşler onlardan değil,
Mutluluk maskesine ait hiç değil.
Nedeni neydi peki ?
O gelmişti.
İstediğim yürek gelmişti asıl yerine,
Birleşmişti yüreğimle…
Gelişinle anlam kazandırdın gülüşlerime.
Her biri adını çağırıyor adeta sana.
Sevdamı haykırıyor.
Şimdiye kadar biriktirdiklerini,
Sakladıklarını belki de…
Gözlerim tek senin gözlerinde ışıldasın.
Ne zorlu yollar çıkarsa çıksın karşıma,
Yeter ki beni götürsün sana,
Zormuş,yorarmış umurumda değil,
Yeter ki sana çıksın tüm yollarım.
Sende birleşsin ellerim,
Kenetlensin yüreğin yüreğime.
Hiç ayrılmasın ayna da gördüğüm mutlu yüz,
Hep aynı kalsın.

Ah Yar/im

Hüzün hüzün gamzelerim,
Yasta tebessümlerim.
Yokuşlar, ah yokuşlar!


Önümde "us"tan yoksun uzun yollar,
Yollar azad etmek ister benden seni...
Ah yar, yaralarım var,
Gönderme beni!


Git[me] dersen dinler deli başım.
Git[me] dersen susar tüm yolculuklar,
Bir de,
Bir de bir sar[ıl]san en derinden...
Geçer.


Ah yar;
Beni tanırsın...
Yüreğim yangınımdan küllerimi savurur sana,
Ateş hattına atamam senli düşlerimi...


Boğazımı tıkar nefesim, ayrılıktan söze girecekken.
Belki ölürüm,
Belki dönemem,
Belki dönersem olmazsın.
Belki belki belki...
Ah karalar, karalar...


Beni salma yar ötelerine.
Kendimi düşlerimden öldürmeme izin verme.
Fısılda kulağıma,
"Bana deli gibi aşıksın!"
de yine...


Bana,
Sen,
Sana olan aşkımı anlat yar.


Bana şarkımızı söyle:

Git...
Git...
Gitme dur ne olursun
Gitme kal yalan söyledim
Doğru değil ayrılığa daha hiç hazır değilim
Aramızda yaşanacak yarım kalan bir şeyler var
Gitme dur daha şimdiden deliler gibi özledim ...

Ah yar;
Gidesim var...

[Gönderme!]